Co oznaczają poziomy znajomości języka angielskiego?

Pewnie każdy, kto miał do czynienia z nauką języka obcego, słyszał o tajemniczych literach i cyfrach, które oznaczają poziom znajomości języka – A1, A2, B1 itd. Ale czy naprawdę te litery mogą w całości opisać umiejętności konkretnej osoby? Spróbujmy to wyjaśnić.

Co to jest skala CEFR i do czego służy?

‎‎‎ ‎ ‎ ‎ Klasyfikacja CEFR (Common European Framework of Reference for Languages), która wprowadziła 6 poziomów znajomości angielskiego (od A1 do C2), była przyjęta przez Radę Europy niemal 40 lat temu. 
W zasadzie, poziomy początkujące A wskazują, że ktoś ze wsparciem i pomocą może się komunikować na podstawowe tematy; na poziomach średniozaawansowanych B osoba staje się bardziej niezależna, zna się na szerszym zakresie tematów, i może użyć zróżnicowanych struktur gramatycznych; poziomy zaawansowane C posiadają osoby, które prawie nie mają trudności z wypowiadaniem się i zrozumieniem wszystkiego, co spotkają.

‎‎‎ ‎ ‎ ‎ Potrzebujemy takiej skali głównie z dwóch powodów:
Sprawia, że nauczyciele łatwiej mogą wybrać program nauczania i dopasować materiały według umiejętności uczniów;
Uczelnie i pracodawcy mogą szybciej zrozumieć, co dana osoba potrafi zrobić w języku angielskim dzięki oznaczeniu A2, B1 lub C2. 

Którego poziomu wystarczy, aby dobrze się porozumiewać?

‎‎‎‎‎ ‎ ‎ ‎ Takie pytanie czasami słyszałam od studentów. Moja odpowiedź brzmi tak: któregokolwiek. Wszystko zależy od celu. A1 pozwoli w podróży zamówić jedzenie i zapytać o drogę; żeby pracować w firmie międzynarodowej, codziennie komunikując się z klientami po angielsku, potrzebny jest B2/C1. Często także słyszałam, że C2 – to poziom native speakera/profesora Harvarda itp., więc nie ma sensu do tego dążyć. Chcę zaznaczyć, że ktoś, kto ma poziom C2 nie zostaje native speakerem (bo skala dotyczy tylko tych, dla kogo dany język jest obcy), tylko ma ten język w całości opanowany i nie sprawia on już żadnych trudności. Jak osoba, która ma właśnie ten poziom, mogę z pewnością powiedzieć, że nie jestem ani geniuszem angielskiego, ani nie nauczyłam się już wszystkiemu, czemu się da. To prowadzi do następnego pytania.

Czy posiadanie konkretnego poziomu jest aż tak ważne?

‎‎‎ ‎ ‎ ‎ Jak wyżej zaznaczyłam, skala CEFR była stworzona przede wszystkim dla wygody nauczycieli i pracodawców. W praktyce bywa tak, że literka z cyferką nie są w stanie dokładnie opisać wszystkie osobliwości opanowania języka. Ktoś może płynnie gadać po angielsku przez godziny, nie używając poprawnie czasów i będąc przy tym zrozumianym. Ktoś inny może z łatwością czytać skomplikowane teksty i oglądać filmy bez napisów, ale borykać się z podtrzymywaniem rozmowy. 
Dlatego chcę podkreślić, że nauka języka jest wyjątkowa i inna dla każdego. Celowanie w pewien poziom nie jest najlepszą strategią. Lepiej skupić się na tym, aby robić pewne rzeczy (takie jak czytanie książek w oryginale lub wygłaszanie świetnych prezentacji w pracy) z łatwością. I nie zapomnij cieszyć się tym procesem. 🙂